For life is one sweet melody. |
Sing to it. |
NOTE TO SELF. When you stop looking for the love of your life and start doing what you love, the love of your life will find you.
These two were supposedly based on a real couple, who said they wouldn’t board a life boat as long as there were younger people still aboard the ship. They both went below deck, presumably to their room, and that’s the last time they were seen.
That’s Isador and Ida Strauss, who died together on the Titanic the night of April 14-15, 1912. He urged his wife to board on a lifeboat but she refused and was witnessed to have said “We have lived together for many years. Where you go, I go.”
absolutely amazing.
MY HEART! :(
(Source: beben-eleben, via ommelettedufromage)
Some of the things that I love.
Please let me show you that not everyone is going to break your heart. Let me treat you the way that you deserve. Fall in love with me, because I am patiently waiting to catch you.
03/25/2012 - Hey Sunday, Nurses and Realizations
Hindi ko kadalasang ginugusto magsulat gamit ang wikang Tagalog pero ngayon, susubukan ko muli para naman hindi ako maging dayuhan sa sarili nating wika. Oo, nagtatagalog ako. Sinubukan ko na din magsulat gamit ang Tagalog kahapon para din sa isang journal entry. Okay naman ang kinalabasan. Proud na ako sa resulta, kahit pagtatawanan lang ni Rizal o kaya ni Bob Ong ang vocabulary ko doon.
Linggo ngayon. Isang linggo na lamang bago mag-holy week. Tatlong linggo bago magpasukan muli sa Mapua. Mabilis ang pagihip ng panahon. Hindi ko pa nasusulit ang bakasyon. Wala pa akong ginagawang memorable kundi sa pagblog, magbasa ng apat na libro, kumain at matulog. Ay, pati pala magdrawing.
Ayaw ko na lamang isipin kung bakit hindi ako mahilig gumimik. Hindi rin kasi ako maingay na tao. Kadalasan, tahimik lang ako kapag may kasama akong isang grupo ng tao.
May ikwekwento pala dapat ako, pero kung anu-ano na ang sinabi ko sa simula. Humaba tuloy. Dagdag pa ang pangungusap bago ito.
Pumunta ako sa ospital kanina pa bumisita. Wala akong hilig bumisita sa ospital, kung sa totoo lang. Ayaw ko talaga. Bukod sa hindi ko masikmura ang amoy ng ospital at ng mga gamot, noong huling beses din kasi ako pumunta ng ospital ay kasama ko sila Pabee at Angelique at marami lang akong napagtanto.
Oo, tama. Parang nagiging kumportable akong pumunta ng ospital para makapagmuni-muni. Ang weird, hindi ba?
Maliban sa nakakapagisip ako ng kung anu-ano, ay naappreciate ko na ang existence ng mga nurse. Hindi ko talaga sila maappreciate dati. Noong bata kasi ako, nagkamali ng tusok sa akin ang isang nurse. Mula noon, kinasusuklaman ko na sila. Masakit kasi.
Pero ngayon, thankful ako sa kanila. Biro mo, nagsasakripisyo sila upang magalaga ng mga taong hindi naman nila kilala. Mga taong makakalimutan din sila kapag gumaling na sila at lumabas ng ospital. Sila yung mga taong gising kahit hatinggabi para magalaga ng tao.
More than sacrifice, I think, isang passion ang nursing. Ang babaw, pero deep na yan para sa akin. Iba kasi talaga. Hindi mo sila maihahatulad sa iba.
This is how we fool around.. Great edit Jim and Clemenz, going pro! hahaha super benta!! From our hearts to yours guys! ♥
The Promise: Nangako ang grupong U.P. Dharma Down (J-Vic, C-zar at B-car) na magpopost ng panibagong video ngayong February 29, 2012. Taos puso kaming nagpapasalamat sa inyong suporta. Bilang pagtupad sa aming pangako. Handog namin ang video na ito para sa inyo. Narito ang ilang excerpts sa aming panibagong music video nsa nasa aming album na “Tadhana”. Sana ay malugod kayo sa aming sining. Waw. Deep.
Writing an essay
Finishing the essay
Turning the essay in
![]()
(Source: nicolascagesempai, via ommelettedufromage)
(Source: lovenhonor, via ommelettedufromage)
Up Dharma Down’s “Tadhana” Cover. Hope you guys like it! :)